Voormalig teambaas Franz Tost heeft zich kritisch uitgelaten over de Formule 1-reglementen die dit seizoen zijn ingevoerd. Volgens de Oostenrijker, die Max Verstappen in zijn beginjaren bij Toro Rosso begeleidde, straffen de nieuwe regels juist de meest getalenteerde coureurs op de grid, met de viervoudig wereldkampioen als voornaamste voorbeeld.
‘Je remt niet meer op het laatste moment’
In de podcast ’15 Love – der Business Podcast’ legt Tost de kern van het probleem bloot. De huidige reglementen, die sinds begin 2026 van kracht zijn, schrijven een 50/50-verdeling voor tussen het vermogen van de verbrandingsmotor en dat van de batterij. Deze technische keuze heeft volgens Tost een onbedoeld neveneffect dat de essentie van het racen raakt.
“Het was bekend dat deze 50/50 verdeling, 50 procent van de verbrandingsmotor en 50 procent elektrisch, uiteraard voor problemen zou zorgen,” aldus Tost. “Voor de supergetalenteerde coureurs zijn de nieuwe reglementen echter een nadeel. Waarom? Met de huidige regels rem je niet meer op het laatste moment.”
Met die laatste zin raakt Tost de essentie van zijn betoog. Juist in de remzones, waar coureurs met een exceptioneel gevoel voor de auto het verschil konden maken, wordt de invloed van de coureur nu beperkt. De noodzaak om energie te regenereren voor de batterij dicteert een vroegere en vaak meer gecontroleerde remfase, wat ten koste gaat van de pure, instinctieve vaardigheid van laat remmen.
Verstappens frustratie over reglementen
De analyse van Tost geeft context aan de kritiek die Max Verstappen al sinds de openingsrondes van het seizoen uit. De Nederlander heeft meermaals zijn frustratie geuit over het feit dat coureurs niet langer in staat zijn om de auto constant tot het uiterste te drijven. Het ‘flat-out’ racen, dat jarenlang de koningsklasse definieerde, heeft plaatsgemaakt voor een meer berekende aanpak waarbij energiemanagement een dominante rol speelt.
Waar Verstappen voorheen zijn talent kon etaleren door later en harder te remmen dan zijn concurrenten, wordt hij nu, net als de rest van het veld, gedwongen om zijn rijstijl aan te passen aan de eisen van de MGU-K. De feedback en het gevoel met de auto, cruciale elementen voor een coureur van zijn kaliber, worden ondergeschikt gemaakt aan de technische noodzaak van energieterugwinning.
Van remkunstenaar naar energiemanager
De verschuiving die Tost signaleert, is fundamenteel. De Formule 1-coureur transformeert van een pure racer die de limieten van de fysica opzoekt, naar een systeembeheerder die constant bezig is met het optimaliseren van energiestromen. De kunst van het remmen, een discipline waarin coureurs als Verstappen, Hamilton en Alonso altijd excelleerden, wordt hierdoor geneutraliseerd. Het vermogen om een auto op de absolute limiet van grip en balans af te remmen, maakt minder verschil als het rempunt primair wordt bepaald door de regeneratiestrategie.
Dit vlakt het speelveld af op een manier die de unieke kwaliteiten van de topcoureurs maskeert. Het verschil wordt niet meer zozeer gemaakt door pure durf en wagenbeheersing in de aanloop naar een bocht, maar door de intelligente omgang met de beschikbare elektrische energie over een hele ronde. Een andere vaardigheid, zeker, maar volgens critici een die minder spectaculair is en de individuele briljantie van de coureur naar de achtergrond duwt.
Een nieuwe hiërarchie op de grid?
De opmerkingen van Tost werpen een belangrijke vraag op voor de toekomst van de sport. Als de reglementen de doorslaggevende factor van coureurstalent verminderen, wat betekent dit dan voor de pikorde en de aantrekkingskracht van de Formule 1? Het zou kunnen leiden tot een kampioenschap waarin de verschillen tussen de coureurs kleiner worden, maar waarin de fans de uitzonderlijke prestaties van individuen minder vaak te zien krijgen.
De discussie over de ziel van de Formule 1 is met de analyse van Tost opnieuw aangewakkerd. De keuze voor een duurzamere toekomst via de 50/50-verdeling heeft een prijs, en die lijkt volgens de ervaren Oostenrijker betaald te worden door de coureurs die de sport jarenlang kleur hebben gegeven met hun buitengewone talent.
