Lewis Hamiltons overwinning in de Grand Prix van Spanje was niet afhankelijk van de Virtual Safety Car, aldus Ferrari-teambaas Fred Vasseur. De Fransman stelt dat de Brit de race op pure snelheid zou hebben gewonnen, dankzij een agressieve driestopstrategie die de concurrentie van Mercedes onder druk zette. Hoewel de VSC-periode de overwinning voor Hamilton vergemakkelijkte, was deze volgens Vasseur niet de beslissende factor.
De strategische keuze voor drie stops
Met de verwachting van hoge bandenslijtage op het Circuit de Barcelona-Catalunya, koos Ferrari voor Lewis Hamilton bewust voor een afwijkende en agressieve driestopstrategie. Het team opende het strategische schaakspel al aan het einde van de elfde ronde, toen Hamilton zijn zachte banden inruilde voor een set van de harde compound. Deze vroege zet was een duidelijke provocatie richting Mercedes, dat vasthield aan een meer conventionele tweestopper.
De actie van Ferrari dwong Mercedes tot een reactie. De Silver Arrows zagen zich genoodzaakt om hun eigen coureurs ook eerder dan gepland naar binnen te halen om de ‘undercut’ van Hamilton te pareren. Hiermee verstoorde Ferrari het ritme van de concurrentie en nam het de controle over de strategische dynamiek van de race. Het legde de basis voor een middag waarop de pure snelheid van de Ferrari en Hamilton de doorslag zou geven.
Hamiltons doorslaggevende tempo op de medium band
De kern van Vasseurs overtuiging ligt in de tweede stint van Hamilton. Na zijn tweede stop aan het einde van ronde 27, waarbij hij wisselde naar de medium C3-band, ontketende de Brit een indrukwekkend tempo. Voor zijn stop lag Hamilton iets meer dan twee seconden achter de toenmalige leider George Russell. Op het verse rubber begon hij direct enorme happen te nemen uit de voorsprong van de Mercedes-coureurs.
In slechts negen ronden reduceerde Hamilton het gat tot Russell tot minder dan vijf seconden, een duidelijk bewijs van zijn superieure snelheid op dat moment in de race. Toen beide Mercedes-coureurs hun tweede en laatste stop hadden gemaakt, was Hamiltons voorsprong opgelopen tot een comfortabele 16 seconden. Hij had de race volledig in handen, met nog één geplande stop voor de boeg.
VSC als bonus, niet als noodzaak
De race leek al beslist in het voordeel van Hamilton toen Fernando Alonso zijn auto bij bocht 9 stil moest zetten met een batterijprobleem. Dit incident veroorzaakte een Virtual Safety Car. Voor Ferrari was dit een gouden kans: het team kon Hamilton naar binnen halen voor zijn laatste stop met aanzienlijk minder tijdverlies dan onder normale raceomstandigheden. Deze ‘goedkope’ pitstop neutraliseerde elke mogelijke dreiging en verzekerde de overwinning.
Fred Vasseur benadrukt echter dat deze VSC-fase de uitkomst niet heeft veranderd, maar slechts heeft bevestigd. Volgens de teambaas was Hamiltons snelheid op de medium band zo dominant dat hij ook zonder de neutralisatie een comfortabele voorsprong had kunnen opbouwen of vasthouden na een reguliere pitstop. De overwinning was volgens hem het resultaat van een perfect uitgevoerde, agressieve strategie en de pure snelheid van de auto en coureur, niet van een gelukkig getimede onderbreking.
