Mateschitz en Marko zagen in Todt de ideale leider
De Formule 1-geschiedenis had er heel anders uit kunnen zien. In een recent interview heeft Jean Todt, de architect achter de dominante periode van Ferrari met Michael Schumacher, onthuld dat hij na zijn vertrek bij de Scuderia een concreet aanbod kreeg om teambaas te worden bij Red Bull Racing. De toenmalige top van Red Bull, oprichter Dietrich Mateschitz en adviseur Helmut Marko, benaderde Todt persoonlijk voor de functie. De ontmoeting vond plaats in Salzburg, het hart van het Red Bull-imperium.
Red Bull was destijds een ambitieus team dat de top wilde bestormen. Ze zagen in Todt, met zijn indrukwekkende palmares bij zowel Peugeot in de rallysport als bij Ferrari in de Formule 1, de perfecte man om die ambitie waar te maken. Todt had Ferrari getransformeerd van een team in wanorde naar een onverslaanbare machine die tussen 2000 en 2004 alle titels won. Die ervaring en winnaarsmentaliteit waren precies wat Mateschitz en Marko zochten om hun project naar het volgende niveau te tillen. Het aanbod kwam in de periode nadat Todt eind 2007 zijn rol als algemeen directeur bij Ferrari neerlegde, maar voordat hij in maart 2009 definitief afscheid nam van Maranello.
Een ondenkbare overstap na het Ferrari-tijdperk
Ondanks de serieuze interesse van een opkomende macht in de Formule 1, wees Todt het aanbod van Red Bull af. De voornaamste reden was zijn diepe loyaliteit aan Ferrari, het team waar hij jarenlang zijn ziel en zaligheid in had gestoken. Voor Todt voelde een overstap naar een concurrerend team als verraad. Hij beschreef het zelf als een onmogelijke stap na zo lang de baas te zijn geweest van het meest iconische team in de sport. Hij vergeleek de potentiële overstap naar Red Bull zelfs met een overstap naar McLaren, de aartsrivaal van Ferrari in die tijd, om de intensiteit van zijn gevoelens te onderstrepen.
Deze loyaliteit was niet slechts sentimenteel. Het was geworteld in de jarenlange strijd en de immense successen die hij samen met het team had beleefd. Na een dergelijke intense en succesvolle periode voelde Todt het als zijn plicht om de erfenis van zijn werk bij de Scuderia te respecteren. Het idee om zijn kennis en ervaring direct in te zetten bij een rivaal, was voor hem simpelweg ondenkbaar. Het illustreert de diepe band die Todt met het Italiaanse team had opgebouwd, een band die verder ging dan een professionele overeenkomst.
De belofte aan Michael Schumacher
Naast zijn trouw aan Ferrari speelde een zeer persoonlijke factor een doorslaggevende rol: een belofte aan Michael Schumacher. Todt en Schumacher hadden een pact gesloten dat ze na hun gezamenlijke tijd bij Ferrari geen andere rollen in de Formule 1 zouden aannemen zonder elkaar. Ze zouden het samen doen, of helemaal niet. Deze afspraak woog zwaar voor Todt en vormde een onoverkomelijk obstakel voor een avontuur bij Red Bull of enig ander team zonder de zevenvoudig wereldkampioen aan zijn zijde.
De timing van de geschiedenis speelde hierin een cruciale rol. Toen Schumacher eind 2009 besloot een comeback te maken met het nieuwe Mercedes GP-team, had Todt zijn zinnen al op een andere toekomst gezet. Hij was op dat moment volop in de race voor het presidentschap van de FIA, de internationale autosportfederatie. Zijn ambitie was verschoven van het leiden van een team naar het leiden van de sport als geheel. Hoewel Schumacher terugkeerde in de cockpit, was Todt al toegewijd aan een ander pad, waardoor hun pact op een natuurlijke wijze niet kon worden voortgezet in een teamrol.
Twee verschillende, maar zeer succesvolle paden
De beslissing van Todt had verstrekkende gevolgen voor zowel hemzelf als voor Red Bull Racing. Door het afwijzen van de Fransman promoveerde Red Bull uiteindelijk Christian Horner tot de rol van teambaas, een beslissing die het team geen windeieren legde. Onder leiding van Horner en met het ontwerpgenie van Adrian Newey groeide Red Bull uit tot een dominante kracht, met wereldtitels voor Sebastian Vettel van 2010 tot 2013 en de recente successen met Max Verstappen.
Jean Todt bewandelde een ander, maar even invloedrijk pad. Hij werd eind 2009 verkozen tot president van de FIA en bekleedde die functie voor drie termijnen, tot eind 2021. In zijn rol als hoogste bestuurder van de autosport overzag hij cruciale veranderingen, waaronder de introductie van het hybride tijdperk in 2014, de implementatie van de Halo en tal van andere veiligheidsinitiatieven. De ‘nee’ van Todt tegen Red Bull resulteerde zo in twee gescheiden, maar uiterst succesvolle carrières die de moderne Formule 1 hebben gevormd.
