Russell’s strategie ter discussie
De recente bekentenis van George Russell dat hij te zwaar leunde op de auto-afstelling van zijn teamgenoot Kimi Antonelli, heeft in de paddock voor opgetrokken wenkbrauwen gezorgd. De Mercedes-coureur, die dit seizoen als titelkandidaat wordt gezien, ligt onder vuur vanwege zijn aanpak. De strategie om de setup van een teamgenoot te kopiëren, wordt als een ‘gênante’ en onbegrijpelijke zet bestempeld voor een coureur van zijn kaliber.
Een gebrek aan eigen visie
De kern van de kritiek richt zich op de mentaliteit achter de keuze van Russell. In een seizoen dat door velen wordt bestempeld als zijn ‘kampioenschapsjaar’, is het besluit om simpelweg de setup van een ander over te nemen een teken van zwakte, zo luidt de analyse. Een coureur die voor de wereldtitel vecht, moet een rotsvast vertrouwen hebben in zijn eigen visie en het vermogen om de auto naar zijn hand te zetten. Het simpelweg kopiëren van de afstelling van zijn junior teamgenoot getuigt daar niet van.
De vraag die direct opkomt, is wat de rol van zijn engineers hierin is geweest. Hebben zij geconcludeerd dat de setup van Antonelli de enige juiste weg was en dat de jonge Italiaan simpelweg een ‘buitenaards talent’ is? Een dergelijke houding is niet het soort ondersteuning dat een coureur naar een kampioenschap leidt. Het impliceert een berusting in het idee dat de andere coureur simpelweg een generatietalent is, in plaats van te werken aan een oplossing die past bij de eigen coureur.
De rol van Mercedes en de ingenieurs
De situatie wordt des te opmerkelijker gezien de lange geschiedenis van Russell bij Mercedes. Met honderd races voor het team en een betrokkenheid die al een decennium duurt, zou het team zijn rijstijl van binnen en van buiten moeten kennen. Het is dan ook onbegrijpelijk dat er geen duidelijke, eigen richting is gevonden voor de afstelling van zijn wagen. In plaats daarvan werd gekozen om de setup van zijn veel minder ervaren teamgenoot over te nemen, wiens rijstijl bovendien significant verschilt van die van Russell.
Natuurlijk is het niet ongebruikelijk dat coureurs inspiratie opdoen bij de data van hun teamgenoot. Zelfs wereldkampioenen hebben in het verleden geprofiteerd van een basisafstelling die door de andere kant van de garage werd gevonden. Echter, dit gebeurt doorgaans om in de juiste richting te worden gestuurd, niet om een compleet andere filosofie te kopiëren. Zeker na een onderbreking van zeven weken in het seizoen, had een toegewijde coureur als Russell de tijd moeten hebben om een eigen, duidelijke koers te bepalen.
Verschillende rijstijlen en nieuwe reglementen
De context van de huidige technische reglementen maakt de keuze van Russell nog curieuzer. Vanaf het begin van dit seizoen was duidelijk dat de nieuwe generatie auto’s coureurs zou bevoordelen die houden van een auto die ‘beweegt’. Dit is een karakteristiek die coureurs als Lewis Hamilton en ook Kimi Antonelli goed ligt. Mercedes is zich terdege bewust van de rijstijl van Russell en weet dat deze afwijkt van die van zijn teamgenoot.
Het negeren van deze fundamentele verschillen in rijstijl is een strategische misser. Een auto die perfect is afgesteld voor Antonelli, zal zelden optimaal aanvoelen voor Russell. Het is dan ook opmerkelijk dat een coureur met zijn ervaring en toewijding geen eigen pad heeft kunnen uitstippelen. De keuze om te volharden in een setup die niet bij hem past, roept vragen op over zijn zelfvertrouwen en de sturing vanuit het team.
Plausibele uitleg of gebrek aan visie?
Er zijn twee manieren om naar de uitleg van Russell te kijken. Ofwel de Brit is eerlijk over zijn worsteling en zijn team heeft hem geadviseerd om de data van Antonelli te volgen, wat wijst op een zorgwekkend gebrek aan een eigen richting. Ofwel zijn verklaring is simpelweg een plausibel klinkend excuus om zijn prestaties van de afgelopen tijd te verklaren. In beide gevallen is het geen positief signaal.
De kritiek wordt verder kracht bijgezet door de prestaties op de baan. Russell mag dan wel hebben aangekondigd dat hij ’terug is’ na het vinden van zijn eigen richting, maar zijn teamgenoot staat slechts één startrij achter hem. En dat terwijl Antonelli de eerste vrije training op vrijdag moest missen. De conclusie is dan ook hard: voordat Russell zijn terugkeer naar de top aankondigt, zal hij eerst een paar races moeten winnen om zijn woorden kracht bij te zetten.
