Met zijn overstap naar Aston Martin voor het seizoen van 2023 heeft Fernando Alonso zich in een select gezelschap van Formule 1-coureurs gevoegd. Het Britse team is het zesde verschillende team waarvoor de tweevoudig wereldkampioen uitkomt in zijn lange carrière. Daarmee evenaart hij het moderne record van de Braziliaan Rubens Barrichello.
De illustere carrière van Alonso, die in 2001 bij Minardi begon, is een reis langs de iconische namen van de sport. Na zijn debuutjaar volgden twee periodes bij Renault, waar hij in 2005 en 2006 zijn wereldtitels veroverde. Een explosief seizoen bij McLaren in 2007 werd gevolgd door een terugkeer naar het Franse team, waarna hij van 2010 tot 2014 de kleuren van Ferrari verdedigde. Na een teleurstellende tweede periode bij McLaren en een korte F1-pauze, keerde hij in 2021 terug met Alpine, de reïncarnatie van zijn oude liefde Renault. Zijn recente transfer naar Aston Martin markeert nu het zesde hoofdstuk in zijn zoektocht naar nieuw succes.
Een carrière gekenmerkt door ambitie en teamwissels
De zes teams op het cv van Alonso vertellen het verhaal van een coureur die nooit genoegen nam met een bijrol. Elke teamwissel werd gedreven door een onblusbare ambitie om te strijden voor de wereldtitel. Zijn eerste vertrek bij Renault was een poging om met McLaren nieuwe successen te boeken, een avontuur dat strandde door interne strubbelingen. De overstap naar Ferrari bracht hem dicht bij een derde titel, maar de dominantie van Red Bull Racing bleek een onoverkomelijke hindernis. De terugkeer naar een kwakkelend McLaren-Honda was een gewaagde gok die faliekant verkeerd uitpakte en leidde tot zijn tijdelijke vertrek uit de sport. Zijn rentree bij Alpine toonde aan dat het vuur nog brandde, maar het gebrek aan vooruitgang deed hem besluiten het ambitieuze project van Lawrence Stroll bij Aston Martin te omarmen. Deze constante beweging is tekenend voor Alonso: loyaliteit is ondergeschikt aan de jacht op een winnende auto.
De exclusieve ‘Club van Zes’
Het bereiken van een zesde team in de Formule 1 is een zeldzaamheid in het moderne tijdperk, waar lange contracten en juniorprogramma’s coureurs vaker aan één of twee teams binden. Voor Alonso evenaart hij Rubens Barrichello, die tussen 1993 en 2011 voor Jordan, Stewart, Ferrari, Honda, Brawn GP en Williams reed. Barrichello’s lange loopbaan en zijn vermogen om relevant te blijven bij zowel topteams als middenmoters, maken hem de perfecte vergelijking. Ook andere grote namen kenden een gevarieerde carrière. Riccardo Patrese reed in de jaren ’70, ’80 en ’90 eveneens voor zes verschillende constructeurs, waaronder Williams en Benetton. Jenson Button, wereldkampioen in 2009, kwam uit voor Williams, Benetton, BAR, Honda, Brawn en McLaren. Deze statistiek is niet alleen een getal, maar een bewijs van uitzonderlijke duurzaamheid en aanpassingsvermogen in een keiharde sport.
Meer dan een statistiek: het teken van een overlever
Hoewel sommige critici de vele teamwissels van Alonso zien als een teken van rusteloosheid of verbrande bruggen, kan het ook anders worden geïnterpreteerd. Het toont een coureur die na meer dan twintig jaar nog steeds zo hoog wordt aangeslagen dat teams bereid zijn hem een centrale rol in hun project te geven. In een sport waar leeftijd vaak een doorslaggevende factor is, bewijst de Spanjaard dat talent, ervaring en vastberadenheid deuren kunnen openen. Zijn vermogen om zich aan te passen aan verschillende auto’s, teamculturen en regelgeving is een van zijn grootste krachten. Waar coureurs als Michael Schumacher en Lewis Hamilton hun grootste successen behaalden door langdurige relaties met Ferrari en Mercedes, toont Alonso’s pad dat er een alternatieve route is naar een legendarische status: die van de ultieme overlever en opportunist.
Een nieuw hoofdstuk met oude ambities
De overstap naar Aston Martin is voor Fernando Alonso geen erebaan om zijn carrière af te bouwen. Het is een weloverwogen beslissing, ingegeven door het geloof dat het team de middelen en de wil heeft om de top te bestormen. Het feit dat hij na 22 jaar nog steeds bereid is om een dergelijke uitdaging aan te gaan, onderstreept zijn onveranderde mentaliteit. Het evenaren van het record van Barrichello is een interessante voetnoot in zijn carrière, maar voor Alonso telt er maar één ding: de mogelijkheid om weer te winnen. Zijn zesde team is niet het eindstation, maar een nieuw voertuig in zijn eeuwige jacht op een derde wereldtitel.
