Montoya onthult: ‘Werd gedwongen tot legendarische Indy 500-winst’
Juan Pablo Montoya, tweevoudig winnaar van de Indianapolis 500 en voormalig Formule 1-coureur, heeft een opmerkelijke onthulling gedaan over zijn legendarische debuut in 2000. In een gesprek met F1-wereldkampioen van 1996, Damon Hill, in de BBC Chequered Flag Podcast, gaf de Colombiaan toe dat hij de race eigenlijk nooit wilde rijden en zich gedwongen voelde deel te nemen. Zijn dominante overwinning, waarbij hij 167 van de 200 ronden leidde, kwam dus voort uit een deelname waar hij aanvankelijk met grote tegenzin aan begon.
De overwinning van Montoya op de Brickyard in 2000 wordt gezien als een van de meest indrukwekkende debuten in de geschiedenis van de iconische race. De onthulling dat de hoofdrolspeler zelf liever niet aan de start had verschenen, werpt een nieuw licht op deze historische prestatie. “Ja, Indy, eerlijk gezegd, die eerste was erg grappig, want ik wilde het echt niet doen,” ald堊de Montoya. “Ik werd gedwongen om het te doen.” Op de vraag of angst een rol speelde, was de zevenvoudig Grand Prix-winnaar duidelijk: “Nee.”
Focus op CART-titelstrijd als prioriteit
De reden voor zijn terughoudendheid was puur strategisch. In die periode was de Amerikaanse openwielracerij verdeeld in twee kampioenschappen: CART en de Indy Racing League (IRL), waar de Indy 500 onder viel. Montoya verdedigde zijn CART-titel en zag de deelname aan de beroemdste race ter wereld als een onnodige afleiding. Zijn team, Chip Ganassi Racing, besloot echter de oversteek te wagen.
“Vergeet niet, in die tijd waren de kampioenschappen gesplitst,” legde Montoya uit. “Ik verdedigde het CART-kampioenschap en de auto ging elke week kapot. En toen zeiden ze: ‘Oh, we gaan dit doen’. Ik dacht: ‘Waarom leiden we de aandacht af met de Indy 500 om die te rijden?’ Het was dus een beetje vreemd.” Zijn prioriteit lag volledig bij de titelstrijd waarin hij verwikkeld was, en een uitstapje naar een ander kampioenschap met een andere auto paste niet in zijn plannen.
Rookie-test bewijst direct ongelijk
Ondanks zijn twijfels werd snel duidelijk dat Montoya’s talent zich niet liet beperken door zijn gebrek aan enthousiasme. Tijdens de verplichte rookie-test, die coureurs stapsgewijs aan de hoge snelheden op de oval laat wennen, liet hij direct zijn klasse zien. Het team was net terug uit Japan voor een CART-race en de planning was strak.
“Ik moest de rookie-test doen. Je moet 190 mijl per uur rijden, dan 195, dan 200,” herinnert Montoya zich. “Ze zeiden: ‘Oké, ga gewoon naar buiten, doe een paar opwarmronden.'” Dat liep anders. “Na twee ronden reed ik al volgas. Ik haalde 220 mijl per uur (circa 354 km/u) en was de op één na snelste van de dag. De reactie was zoiets van: ‘Oh oké, met jou zit het wel goed.'” Zijn natuurlijke aanleg en snelheid op de intimiderende oval waren onmiskenbaar, waarmee alle twijfels over zijn capaciteiten direct werden weggenomen.
Van tegenzin naar historische dominantie
De snelle aanpassing tijdens de trainingen vertaalde zich naar een van de meest dominante optredens in de geschiedenis van de Indy 500. Montoya leidde maar liefst 167 van de 200 ronden en schreef de race op zijn naam. Daarmee werd hij de eerste rookie sinds Graham Hill in 1966 die de overwinning pakte – een extra saillant detail, aangezien hij zijn verhaal deed aan Grahams zoon, Damon.
De overwinning in 2000 was het begin van een succesvolle, zij het sporadische, relatie met de Indianapolis Motor Speedway. Na zijn carrière in de Formule 1 en NASCAR keerde hij terug naar de IndyCar en wist hij de race in 2015 voor een tweede keer te winnen. Wat begon als een verplichte en ongewenste afleiding, groeide uit tot een van de meest gedenkwaardige hoofdstukken in de roemrijke carrière van Juan Pablo Montoya.
