Minimale marges, maximale gevolgen
De Grand Prix van Monaco resulteerde in een ongebruikelijk hoog aantal straffen voor snelheidsovertredingen in de pitstraat, wat direct na de race voor de nodige discussie zorgde. Documenten van de FIA toonden aan dat coureurs als Oscar Piastri, George Russell, Franco Colapinto en Pierre Gasly bestraft werden voor het overschrijden van de limiet met slechts 0,1 km/u. In alle gevallen ging het om een overschrijding van minder dan één kilometer per uur, marges die normaal gesproken zelden tot een sanctie leiden.
Voor Pierre Gasly had deze minimale overtreding grote gevolgen. De Alpine-coureur was van mening dat hij door de straf van een zekere podiumplaats werd beroofd. Zijn frustratie was zo groot dat het team een officieel ‘right of review’ heeft aangevraagd bij de stewards, een poging om de beslissing te laten herzien op basis van nieuwe inzichten. Deze minuscule overtredingen roepen de vraag op of het meetsysteem van de FIA wel correct functioneerde in de nauwe straten van het prinsdom.
FIA wijst naar unieke pitstraat-ingang van Monaco
Na de race heeft de FIA haar eigen meetsystemen, inclusief de timinglijnen in het asfalt, grondig onderzocht. De conclusie van de autosportfederatie was duidelijk: er werden geen afwijkingen of defecten geconstateerd aan de apparatuur. De oorzaak van de golf aan straffen ligt volgens de FIA dan ook niet bij de techniek, maar bij de coureurs zelf – en meer specifiek, bij de rijlijn die zij kozen bij het inrijden van de pitstraat.
De ingang van de pitstraat in Monaco is uniek en heeft een knik. Coureurs kunnen deze bocht enigszins afsnijden door aan de rechterkant van de witte lijn te blijven, waardoor ze in feite een paar meter van de officiële route afwijken. Deze optimalisatie, hoewel klein, blijkt de cruciale factor te zijn geweest. De FIA gelooft dat deze specifieke aanpak heeft geleid tot de fractionele, maar bestrafte, snelheidsovertredingen.
De cruciale rol van de voorband en de transponder
Een woordvoerder van de FIA heeft de technische achtergrond van de meting toegelicht, wat de situatie verder verheldert. De tijdmeting voor de gemiddelde snelheid in de pitstraat start op het exacte moment dat het eerste wiel van de auto de ‘fast lane’ binnenrijdt. Wanneer een coureur de ingang afsnijdt, is dit het linker voorwiel. Het systeem berekent vervolgens de gemiddelde snelheid over de gehele lengte van de pitstraat. Dit gebeurt met behulp van elektronische timinglussen die in het wegdek zijn verwerkt en de officiële FIA-transponder in elke wagen.
Het probleem ontstaat doordat de coureurs door het afsnijden van de ingang een iets kortere afstand afleggen, terwijl het systeem rekent met de officiële, langere afstand tussen de meetpunten. Zelfs als de pitlimiter van de auto perfect is ingesteld, resulteert de kortere afgelegde weg in een fractie hogere gemiddelde snelheid. Omdat dit effect over de gehele lengte van de pitstraat wordt uitgemiddeld, leidt het tot de extreem kleine overschrijdingen die we in de uitslagen zagen. Het is een klassiek geval van coureurs die de limieten van de baan opzoeken, met onbedoelde technologische gevolgen.
